tag:blogger.com,1999:blog-77572401004660841092011-08-02T20:21:14.899+02:00Een verborgen vallei met zelden beklommen toppen, pas sinds een paar jaar oogluikend toegankelijk. Een team van vijf Nederlandse klimmers heeft er zijn zinnen op gezet. Ze reizen ervoor naar het hart van de Nepalese Himalaya en teamlid Monique Stuut uit Leiden doet verslag.Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.comBlogger421100tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-37921341480422215442010-06-28T21:36:00.002+02:002010-06-28T22:32:50.449+02:00

zo, weer thuis. dat was even flink wennen, de cultuurshock terug was groter dan die van de heenreis! als afsluiter wil ik graag iedereen bedanken die bij deze droomreis was betrokken, in willekeurige volgorde zijn dat: silvan schoonhoven: voor de motivatie, de aanmoediging, het bijhouden van dit blog en alle hulp op de achtergrond. robert eckhardt en noes lautier: voor de uitnodiging en de

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-87121330121221817612010-05-30T11:59:00.002+02:002010-05-30T11:59:54.494+02:00

mo en robert komen maandagavond om 2210 aan op schiphol met LH4688!

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-89273168188482982892010-05-30T01:27:00.000+02:002010-05-30T01:27:54.889+02:00

De tijd vliegt voorbij hier in Kathmandu. Zoveel te doen en te zien, zoveel mensen nog te spreken. De verjaardag van Boeddha in Bodgnath was sprookjesachtig mooi. Gisteren toeristje gespeeld in Thamel en opnieuw Bodhnath. Hier zijn mijn gebedsvlaggen tijdens een puja gezegend  en nu moet ik ze de 14e  of de 15e juni ophangen in de tuin.  Jajam de westerse kalender is er speciaal voor opgezocht.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-52429660483775711502010-05-27T15:15:00.000+02:002010-05-27T15:15:19.253+02:00

Jaha, veilig in Kathmandu. Ook alweer fris gewassen en alweer met de taxi op weg naar Bodhnath voor de verjaardag van Boeddha. De rest van het team is daar ook voo rhet eten. Leuk dat ik hen ook weer zie!

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-25204159120825746352010-05-26T13:57:00.000+02:002010-05-26T13:57:41.782+02:00

Zo, terug in de bewoonde wereld. We zijn inmiddels in Besishahar, daar waar de verharde weg begint. De laatste drie en een half uur doorgebracht in een terreinwagen over dus die nieuwe 'weg' van hier naar Syange. Weg is misschien toch wat veel eer voor iets waar zelfs die stoere Mahindra-jeep toch de nodige moeite mee had. Maar goed, het gehobbel is ten einde en morgen om acht uur gaat de bus

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-39127459946357151672010-05-25T13:56:00.002+02:002010-05-26T13:59:30.531+02:00

Vanochtend vertrokken uit Dharapani en even later voor het eerst weer de drilboren gehoord waar met een wanhopige volharding een weg uit de rotsen gehakt wordt. Zo'n weg maakt het niet mooier maar het gaat wel lekker vlot. We hebben ook een beetje haast want de Maoisten dreigen (weer) het land stil te leggen en voor die tijd in Kathmandu zijn is beter. Dus lopen we vandaag naar Syange zodat we

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-67398008919413294812010-05-23T19:57:00.001+02:002010-05-26T14:02:01.737+02:00

Zo, en toen was er opeens plan B. Gisteren op weg naar de Kang La pas (5300 meter) werd ik bij elke 100 meter hoogtemeters zieker. De lunchplek (dik 4800 meter, de Mont Blanc dus) haalde ik net. Maar nadat ik anderhalf uur in de keukentent  had gelegen in een slaapzak was duidelijk dat het zo niet ging. Doorgaan of terug, dat was de keus, en die viel na wat tranen en vloeken op teruggaan,

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-81456029497485071902010-05-21T09:06:00.000+02:002010-05-21T09:06:01.467+02:00

Gisteren kwamen we met een stralende zon aan in Nar, een onbeschrijfelijk, bijna fantasy- of middeleeuws dorpin een smalle groene vallei aan de voet van Pising Peak (lyrisch he). Het is hier dus erg mooi. Helemaal toen er 's middags  een flink pak sneeuw viel. Tijd dus voor een fotoexpeditie met Rob. Al het wit is inmiddels weg en we (...stuk ontbreekt..) In het zonnetje van onze laastste rustdag

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-35225590151387317232010-05-17T10:48:00.000+02:002010-05-17T10:48:41.966+02:00

Gisteren stonden ook Robert, Niels, Anettemet Ang Geljen en Sonam op de Bhrikuti! Inmiddels is iedereen terug in het basiskamp , genieten van de zon en warmte. Straks komen ook de dragers weer en morgen start dan het laatste deel van de trek via Phu en over de Khang La naar Humde. Liefs uit geweldig bc!

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-51363251025319295292010-05-16T10:48:00.000+02:002010-05-16T10:48:13.385+02:00

Pindakaas door een rietje, kijken naar opdrogende verf en dat soort vergelijkingen. Vanuit het basiskamp kunnen we de zeer trage voortgang met de verrekijker tot de topgraat goed volgen, dan verdwijnen ze uit zicht. Kagi is net aangekomen met het goede nieuws dat Hans en hij gister de top top hebben gehaald! De vijf die we nu volgen is dus de rest, dat zou wat zijn! Oh, ze zijn weer in beeld en

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-66913390199989749742010-05-15T10:51:00.000+02:002010-05-15T10:51:31.561+02:00

We zitten opeens in vijf centimeter sneeuw. Iedereen is veilig terug in het vooruitgeschoven basiskamp. De poging is op 6000 meter gestaakt. Morgen laatste kans. Spanning loopt op daar. Hier in basiskamp zon.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-85763108048624752712010-05-14T16:06:00.000+02:002010-05-14T16:06:58.960+02:00

 Uitstapjes buiten het basiskamp en dus hoger dan 5000 meter gaan met kortademigheid en traagheid gepaard. Maar de zon schijnt en er ligt een leuk rotstopje in de buurt, dus Kumar en ik gaan op pad, gewapend met de verrekijker, om de voortgang van de anderen te volgen. Twee uur later op het topje trekt het dicht en nu, terug in het basiskamp, sneeuwt het licht en zien we niets meer van de

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-29735015416611389702010-05-12T16:44:00.000+02:002010-05-12T16:44:12.267+02:00

Heerlijke rustdag in het basiskamp. Niks geen gevecht om warm te blijven of genoeg sneeuw te smelten. Dankzij Hans kunnen we zelfs douchen. Ik moet ook keuzes maken. Morgen gaan vier mensen naar het vooruitgeschoven basiskamp. Ik blijf hier, ben gewoon niet genoeg hersteld vandaag. Ik heb er wel vrede mee. De Saribung is al geweldig en het was een groot gevecht.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-81424746587213628792010-05-11T10:57:00.000+02:002010-05-11T10:57:34.429+02:00

Niels en Monique zijn ook op de top van de Saribung geweest, vertelt ze net via een hele slechte satellietverbinding. Ik kon van Mo eigenlijk alleen verstaan dat het laatste stuk veel steiler was dan ze had gedacht. Ik begreep ook dat ze een rustdag houden in het basiskamp en dat ze zich dan op de Bhrikuti gaan richten.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-86055868528751887272010-05-09T12:42:00.000+02:002010-05-09T12:42:23.776+02:00

Het eerste succes is binnen. Anette, Hans, Robert, Ang Geijen, Kagi en Sonam stonden rond half twaalf op de top van de Saribung! Ze zijn allemaal weer veilig terug in het hoge kamp.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-14345150569714517092010-05-09T10:25:00.000+02:002010-05-09T10:25:41.617+02:00

Met gemengde gevoelens zitten Niels en ik de volgende bak sneeuw te smelten. De anderen zijn om half acht vanmorgen vertrokken naar de Saribung. Wij hopen na deze rustdag morgen te gaan.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-89022738637187882972010-05-08T17:16:00.002+02:002010-05-09T12:43:13.255+02:00

De Bhrikuti-expeditie staat vandaag, zaterdag, in het Leidsch Dagblad.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-15948865054030101142010-05-08T12:12:00.000+02:002010-05-08T12:12:46.524+02:00

Zo, wat een strijd. Zonder de hulp van Kagi, een van de klimsherpa"s die het tweede deel mijn rugzak droeg, had ik het niet gered. Maar nu zitten we in de zon sneeuw te smelten. in het hoge kamp. Morgen nog ruim zeshonderd meter naar de top. Dan hebben we wel een minimale last, want de tenten en dergelijke blijven hier. Ik hoop dat het dan beter gaat en dat ik het haal. (blijkbaar werkt de sms

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-47385343042227617042010-05-07T12:59:00.000+02:002010-05-07T12:59:15.322+02:00

Monique meldt via satelliettelefoon-sms: ,,We zijn in het advanced basecamp (abc) op 5300 meter. We zitten een sneeuwbui uit. We zijn fit, maar merken wel de hoogte. Het is gezellig hier want kok  Hem en Dawa Sangey en Mingama zijn er ook. Morgen naar het hoge kamp."

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-78740973145941685402010-05-06T14:00:00.000+02:002010-05-06T14:00:37.168+02:00

Monique meldt dat de groep is aangekomen in het basiskamp. Het is koud en het sneeuwt, maar er is dus blijkbaar wel (tijdelijk?) verbinding mogelijk met de satelliettelefoon. Morgen vertrekken ze naar het vooruitgeschoven basiskamp.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-91410598836845074152010-05-05T12:04:00.000+02:002010-05-05T12:04:07.039+02:00

Willem, die inmiddels weer thuis is, blikt terug op de frustrerende terugreis.  Terugvlucht gepland op woensdag 21 april. Het Europese luchtruim zou de avond van 20 april weer opengesteld worden. Noes en ik dus in alle vroegte en optimistisch gestemd naar de luchthaven van Kathmandu. De baliemedewerkers van Qatar maakten ons duidelijk, dat we ondanks ons geldige ticket niet op de vlucht naar

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-22739556882048456912010-05-03T21:59:00.001+02:002010-05-05T12:07:22.368+02:00

De laatste bijdrage van de expeditie is alweer een week oud. Nu blijkt hoe dat komt: de satelliettelefoon is kapot. Dat betekent dat er pas over 17 dagen nieuws is te verwachten. Het laatste bericht dat Robert aan Noes (die weer thuis is) heeft doorgegeven, via een slechte lijn, is dat alles goed gaat.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-79149360999142681322010-04-30T00:33:00.001+02:002010-04-30T12:07:33.648+02:00

De dagen rijgen zich plezierig aan elkaar. Om 6 uur staat een van de kitchenboys voor mijn tent met een 'good morning didi' en een kopje thee. Na het inpakken uitgebreid ontbijt met havermout, pannekoeken en ei vertrekken we dan met ons dagrugzakje, de rest nemen de dragers en de muildieren meeTegen elf uur is het dan tijd voor weer een uitgebreide lunch  en een dutje en daarna lopen we dan weer

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-15016763227703997582010-04-28T01:02:00.002+02:002010-04-30T12:04:00.898+02:00

dag 1: Kathmandu - Bhulbhule Vandaag leverde bijna een legendarische anekdote op met poep en kots. Bijna, want de bus stond precies op tijd stil en hans kon zich hangend aan een boom ontlasten. Het begon vanochtend met een pipse Niels, buikpijn en diarree. Na een paar uur in de bus zei een in-bleke Hans: "de bus moet nu stoppen"; buikpijn en diaree. Annette hield het nog het langst vol, maar die

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-37987912736404581822010-04-24T10:59:00.001+02:002010-04-25T00:12:26.333+02:00

Lichaamsverzorging komt er tijdens een trekking niet zelden wat bekaaid af. Een kattewasje vroeg in de ochtend (washing water? Sir) kan nog net, voor zoiets als scheren is dan eigenlijk geen tijd. Dat kan eventueel aan het einde van een korte etappe of moet wachten tot een rustdag. Op grote hoogte, in de kou, is scheren van een baard van enkele dagen allesbehalve een pretje. Mijn bus scheerschuim

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-38264805463556292342010-04-22T22:10:00.000+02:002010-04-22T22:10:51.958+02:00

Nu mijn maag-darm-beestje weer vertrokken is kan ik naar harte lust genieten van de extra dagen in Kathmandu. En zo ben ik de typische backpacker die gekleed in afritsbroek en gewapend met camera en Lonely Planet de sights afgaat. En de sights van kathmandu zijn de tempels. Veel daarvan zijn ook inderdaad prachtig, maar de echte smaak komt toch ook van het randgebeuren: de geuren van wierook en

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-43276963016555019262010-04-21T23:34:00.002+02:002010-04-22T13:23:23.394+02:00

Het Summit Hotel loopt langzaam vol met gestrande toeristen. Het kan ook niet anders of het is het gesprek van de dag waarbij de discussies hoog oplopen. Vooral, zeker na het nieuws van de testvluchten, over de zin of onzin van de luchtruimsluitingen. Nieuwe theorieën gesponnen, wat nou en als dan situaties bedacht, geklaagd over wie wanneer wat allemaal had moeten doen of laten. Het

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-88698487988271652992010-04-18T15:36:00.001+02:002010-04-18T15:38:39.574+02:00

Vanmiddag moesten we dan naar het ministerie van toerisme. Samen met iemand van summit trekking werden we naar zo'n kantoortuinhokje gebracht waar we snel wat lijsten onder ogen kregen met de vraag "please check it'. Het bleken de namenlijsten van de expeditielden te zijn, in tweevoud want het zijn twee expedities. Het klopte en we konden weer weg. Enigszins verward keken we ons contactpersoon

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-846988833049866292010-04-18T15:32:00.001+02:002010-04-18T15:40:37.429+02:00

Vandaag hadden we de grote eer om te worden uitgenodigd door Dawa, onze kok op de afgelopen trekking. Zo'n uitnodiging is op zich al bijzonder, maar nu helemaal want we bleken de hoofdgasten op de zevende verjaardag van Tsering, zijn zoon. Dawa was speciaal het half uur naar summit gefietst om ons, en vooral de taxichauffeur, naar zijn room te gidsen. Een kamer inderdaad, tot in de puntjes schoon

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-26839152798795218322010-04-15T07:03:00.003+02:002010-04-15T07:03:20.276+02:00

Terug in het Summit Hotel, lekker douchen en heerlijk slapen in een bed. Voor Noes en Willem begint het relaxen en toeristje spelen voor ze volgende week terugreizen naar Nederland. Robert en ik hebben de to-do lijstjes al weer klaar liggen en gaan zo met Kumar (onze sirdar) en de lui van Summit Trekking de expeditie doorspreken. Het goede nieuws: we hebben de permits! We moeten ze morgen alleen

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-26397265280042119382010-04-09T11:56:00.002+02:002010-04-09T12:01:59.408+02:00

Andere wereld. Ik zit met mijn superstoere Trimble computer met satellietmodem op het muurtje voor de gompa van Tashinam. Mijn benen bungelen eeuwen geleden onder me. Ik tel zo tien lagen terrassen met droge akkertjes onder me. Een jongen loopt door de middeleeuwen voorbij met een mand vol brandhout, die hij draagt met een band over zijn voorhoofd. Een prachtige sherpavrouw veegt haar erfje

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-17677365433400192812010-04-06T08:30:00.001+02:002010-04-06T08:33:20.662+02:00

We waren een paar dagen op de mooiste (maar ook een van de koudste) plekken op aarde: Na, op circa 4200 meter. Gisteren hebben we van daaruit het Tsholpameer (4500 meter), een onbeschrijfbare plek, een enorm bevroren meer onder aan ijzige bergwanden die zomaar twee kilometer omhoog rijzen. Magisch. Nu op de terugweg. Een paar dagen geen blog, want we zitten op een zuidwand. Over een paar dagen

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-50102256399775489362010-04-03T12:48:00.000+02:002010-04-03T12:48:44.628+02:00

Het is een rustdag vandaag. Na het verplichte wassen van kleren, haren en lijven is het tijd voor een wandeling. Beding is een sherpadorp buiten Solo Khumbu waar veel van de grote Everestklimmers vandaan komen. Tijdens mijn rondje werd ik vriendelijk naar binnen gevraagd door een oud mannetje voor een kopje thee en wat gemompeld Engels. Hij heeft een prachtig, vriendelijk hoofd en ik was erg

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-66564611334449903472010-04-02T12:49:00.000+02:002010-04-02T12:49:59.061+02:00

Bijna een hoogterecord! We zijn aangekomen in Beding op circa 3700 meter. De boys hebben net de tenten opgezet en de kitchencrew bracht net de thee met koekjes. We zijn verwende trekkers. Beding is het grootste sherpadorp buiten Khumbu, maar stel je daar niet teveel van voor. Als het vijftig huizen zijn, is het veel. De tocht was geweldig. Geen last gehad van hoogteziekte (afkloppen!) Morgen een

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-6888580617335337092010-04-01T18:35:00.002+02:002010-04-02T18:38:15.925+02:00

(doorgegeven als sms via de sateliettelefoon, dus de berichten zijn erg beknopt) Sinds gisteren zijn we echt in het Rolwalinggebied, in het dorp Simigaon. Dat is het dorp van onze hulpsirdar, waar we bij hem thuis werden uitgenodigd om zijn vrouw en kind te zijn en voor thee en koekjes. Hun huis zou bij ons een museum zijn. Nu gaan we diep in het dal op weg naar Beding. Voor het eerst is het

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-74270021313980846512010-03-27T10:16:00.003+01:002010-03-27T10:32:58.332+01:00

We staan nu, om 7 uur 36, op de Tinsang La. In minder dan een uur hier naartoe gestiefeld en geen last van de hoogte! Nu op naar het nonnenklooster. Het is hier super-mega-geweldig. (het team kan op dit moment alleen nog maar sms'en  via de sateliettelefoon. Mailen via de laptop lukt niet)

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-58624460573541898082010-03-27T10:14:00.001+01:002010-03-27T10:14:56.595+01:00

Paradijs. Mooier wordt het denk ik niet: kabbelend beekje, zonnige weide en de mooiste kampplek op aarde op 3000 meter. Morgen over de Thinsang La: 3319 meter.

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-90958114287048763352010-03-25T14:18:00.002+01:002010-03-27T10:38:03.239+01:00

Het gesprek van de dag gaat over de bouw van De Weg. Gisteren vertrokken we vanuit Barabise, een pad met duizenden traptreden. Bovenaan stootten we op De Weg, een autobreed zandpad waar zo eens per uur een jeep of een bus langskomt. Of de motor van een hippe jongen met zijn meisje aan zijn rug gekleefd. ‘s Avonds in de eettent liep de discussie even hoog op. Moet zo’n weg wel, maakt het niet

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-44188414498168253792010-03-23T12:51:00.000+01:002010-03-23T12:51:38.114+01:00

We zijn er! En het is hier geweldig!! We hebben al een drukke dag achter de rug (het is nu 17.27u hier), kennisgemaakt met onze sirdar Kumar, de kok Dawa, de Sherpa (hulpkok) Hem, en een paar dragers. Tenten zijn al uitgezocht, het eten en de brandstof is gearriveerd en wij hebben de techniek gecheckt. Dit komt even vanaf een pc van het Summit Hotel maar we hebben ons eerste berichtje van de bgan

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-41795895458601033472010-03-21T19:58:00.001+01:002010-03-21T20:33:37.826+01:00

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-3573257162262970612010-03-19T11:54:00.001+01:002010-03-21T19:47:58.574+01:00

Een ongewoon gewone dag, ik stond gewoon vanochtend in de file, zit gewoon in Hilversum achter mijn bureautje en ga straks gewoon in de kantine lunchen. Maarrrrr, overmorgen vertrekken we al en op de achtergrond is het een hectische toestand. rené was bezig de laptop aan de sateliettelefoon te verbinden maar, helaas, de laptop doet nog niet helemaal wat we willen en daar rijdt hans nu dus mee van

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7757240100466084109.post-22651943039047970882010-03-10T23:24:00.000+01:002010-03-15T23:16:28.649+01:00

21 november 2009, uurtje of elf, zo’n dag dat je een beetje verstoft achter je pc zit met je zoveelste kop koffie. De telefoon gaat en verstrooid nam ik op, het is Robert: ‘ga je mee klimmen?’.Waar gaat het over? Robert en Noes hadden me al uitgenodigd om mee te gaan op een trektocht door de Rolwaling in Nepal. Aan het einde van deze tocht zouden Noes en ik terugreizen naar Nederland, terwijl

Monique Stuuthttp://www.blogger.com/profile/06936453331197197170noreply@blogger.com0